Kleurendag vrijdag, 13 november 2009

Hoezo GROEN?

Groen is tegenwoordig sterk aanwezig. Het is een alom aanwezige kleur en staat o.a. voor duurzaamheid, verandering, verjonging en de hang naar een gezonder leven.

Als bestuur zijn we zeer tevreden over de tweede kleurendag van 2009. Mede ook door de uitkomst van de enquete die we online hebben gehouden onder de deelnemers; een meer dan gemiddelde respons en een tevreden acht als score. We proberen altijd nieuwe dingen boven tafel te krijgen, bijvoorbeeld door sprekers uit te nodigen, die hetzelfde thema vanuit een andere invalshoek benaderen.

Dat de kleur groen vele gezichten kent, bleek ook uit de lezingen, die begonnen nadat dichter Olga Feenstra haar speciaal geschreven gedicht ‘Groen, steeds een ander gevoel’ had voorgelezen.

Om aan te tonen dat groen een schizofrene kleur is, begon beeldend kunstenaar Lukas Stofferis  zijn lezing met een strofe uit de Slaapwandelromance van dichter Frederico Garcia Lorca. Die toont volgens hem twee belangrijke aspecten van groen: het bedreigende en het vredige van de volmaakte groenheid.

Stofferis vertelde verder over de lastige zoektocht van kunstenaars naar die perfecte kleur groen. De introductie van olieverf maakte omstreeks 1870 een einde aan de zoektocht. Vanaf die tijd hadden kunstenaars synthetische kleuren groen tot hun beschikking.

Bioloog, kleuradviseur en schrijver Kim van der Leest nam de tweede lezing voor haar rekening. ‘We zijn groen geboren,’ aldus Van der Leest. ‘Onze hersenen zijn nauwelijks geëvolueerd en daarom nog steeds op groen gericht.’ Van der Leest benadrukte het belang van een harmonieuze omgeving waarbij alle zintuigen worden betrokken. Dat is een manier om de kwaliteit van het leven te verbeteren en groen speelt daarin een grote rol.

Daarmee samenhangend zullen ziekenhuizen volgens de kleuradviseur in de toekomst, naast zonlicht en groentinten, veel gebruik maken van planten planten. Ook in andere segmenten van met name de stedelijke leefomgeving zal groen een grotere rol gaan spelen: ‘Groen is geen hype. Het zit in ons.’

Architectuur-historicus Hans van Kampen doceerde met de nodige humor over nostalgisch en traditioneel gebruik van de kleur groen in de provincie Noord-Holland. Voor het ontstaan van groenkleuren in de Noord-Hollandse traditie zijn de ontdekkingstochten van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) van groot belang geweest.

‘De schepen brachten mineralen mee uit het Oosten, zoals oker en malachiet, zegt Van Kampen.’ Uit die conserverende pigmenten ontstonden de kleuren groen die te zien zijn op de kozijnen, dakranden en voordeuren van Noord-Hollandse huizen en molens: het Bremergroen, het Spaansgroen en het Friesgroen.

Architect Reina Bos sloot de dag af met een lezing over de reis die ze door Nederland maakte om duurzame, milieuvriendelijke bouwprojecten te bestuderen. Het boek dat ze daarover schreef, moet opdrachtgevers wakker schudden: ‘Ze moeten leren anders na te denken over grondeigendom dan een tuintje met een schutting er omheen.’

Gemeenten hebben volgens Bos vaak een ‘groene wens’ voor hun nieuw te bouwen woonwijken, maar kunnen de cijfertjes niet loslaten: ‘Ze zijn vastgeroest en staren zich blind op het aantal huizen per hectare. Er zijn ook andere manieren om dat aantal te bereiken.’ Bos liet aan de hand van zelfgemaakte foto’s zien hoe in groene wijken de grens tussen privé en publiek vervaagd.

 

 

Inloggen

 
gebruikersnaam:  
 
wachtwoord:  
 
 
 
   
Wachtwoord vergeten?  

Klik hier om uw gegevens te wijzigen

 

Stichting Kleurenvisie
Klarendalseweg 31
6822 GA Arnhem